Choroby przysadki mózgowej

Przysadka mózgowa jest jednym z najważniejszych gruczołów dokrewnych. Pełni nadrzędną rolę w regulacji pracy innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, takich jak tarczyca, nadnercza czy gonady, a tym samym wpływa na prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu.

Zmiany chorobowe dotyczące przysadki oraz podwzgórza mogą prowadzić do jej niedoczynności lub nadczynności. Przyczyną tych zaburzeń mogą być najczęściej nowotwory o charakterze łagodnym (rzadziej złośliwe lub przerzutowe), a także zmiany zapalne, naczyniowe oraz wady wrodzone.

Niedoczynność przysadki może obejmować niedobór jednego hormonu lub jednoczesny niedobór wielu hormonów. W konsekwencji może prowadzić do niedoczynności tarczycy, nadnerczy i gonad, niedoboru hormonu wzrostu oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.

Najczęstszą przyczyną nadczynności przysadki są gruczolaki, które mogą wydzielać nadmierne ilości jednego lub kilku hormonów. Chorobom przysadki spowodowanym przez gruczolaki mogą towarzyszyć objawy neurologiczne, takie jak bóle głowy, objawy okulistyczne, w tym zaburzenia widzenia, a także liczne zaburzenia endokrynologiczne wynikające z nieprawidłowej pracy obwodowych gruczołów dokrewnych.

Rozpoznanie chorób przysadki ustala się na podstawie obrazu klinicznego, badań laboratoryjnych (w tym hormonalnych) oraz badań obrazowych.