Choroby endokrynologiczne w ciąży

Kobiety z gruczolakami przysadki mogą zajść w ciążę, pod warunkiem odpowiedniego przygotowania farmakologicznego. W razie konieczności przed planowanym zajściem w ciążę może być również wskazane leczenie neurochirurgiczne.

Nadczynność tarczycy występuje u kilku procent kobiet w ciąży. Niewyrównana nadczynność może prowadzić do poważnych powikłań zarówno u matki, jak i u dziecka. U kobiet planujących ciążę należy uzyskać stan eutyreozy jeszcze przed poczęciem. Diagnostyka nadczynności tarczycy w ciąży jest podobna jak u kobiet niebędących w ciąży. Podstawą leczenia jest farmakoterapia, a w rzadkich przypadkach leczenie chirurgiczne. Jeśli konieczna jest interwencja chirurgiczna, II trymestr jest uznawany za optymalny ze względu na mniejsze ryzyko powikłań dla matki i dziecka. Leczenie radiojodem nie jest stosowane w ciąży.

Postępowanie w przypadku nowotworów złośliwych tarczycy zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz typu histopatologicznego zmiany stwierdzonej w badaniu biopsyjnym. W zależności od sytuacji możliwe jest: obserwacja, leczenie operacyjne najczęściej w drugim trymestrze lub natychmiastowa operacja niezależnie od etapu ciąży.

Leczenie niedoczynności kory nadnerczy w ciąży prowadzi się zgodnie z wytycznymi stosowanymi u kobiet niebędących w ciąży. Jest bezpieczne zarówno dla matki, jak i dla dziecka, i polega na stosowaniu odpowiednich dawek glikokortykosteroidów oraz mineralokortykosteroidów.

Guz chromochłonny w ciąży może prowadzić do poważnych zagrożeń dla matki i dziecka. Po potwierdzeniu rozpoznania i odpowiednim przygotowaniu farmakologicznym pacjentkę kieruje się na operację, najlepiej w drugim trymestrze ciąży.