Badanie ultrasonograficzne tarczycy i węzłów chłonnych szyjnych

Badanie ultrasonograficzne tarczycy

Ultrasonografia jest złotym standardem w diagnostyce chorób tarczycy. Zapewnia powtarzalną, nieinwazyjną i wykonywaną w czasie rzeczywistym ocenę morfologii gruczołu tarczowego. Jest to badanie o wysokiej czułości w wykrywaniu chorób tarczycy oraz monitorowaniu skuteczności prowadzonego leczenia. Charakteryzuje się wysokim poziomem bezpieczeństwa, dlatego bez obaw wykonywane jest u dzieci i kobiet w ciąży.

Ważną zaletą ultrasonografii jest możliwość wykonania biopsji tarczycy pod kontrolą USG.

W trakcie badania ultrasonograficznego oceniamy:

1. położenie, wielkość i kształt tarczycy

2. echogeniczność miąższu

3. przepływ naczyniowy wewnątrz tarczycy

4. zmiany ogniskowe

Ocena zmian ogniskowych w tarczycy obejmuje:

• lokalizację

• pomiar wielkości

• ocenę echogeniczności, wewnętrznej struktury i granic

• obecności mikro oraz makrozwapnień

• typ ukrwienia

• ocenę okolicznych węzłów chłonnych

Do ultrasonograficznych wykładników obrazu zmiany ogniskowej w tarczycy wskazujących na konieczność wykonania biopsji należy:

1. obecność nieprawidłowych węzłów chłonnych

2. cechy naciekania okolicznych narządów szyi

3. mikrozwapnienia

4. lity charakter i hipoechogeniczność zmiany

5. nieregularne granice

6. wzmożony przepływ naczyniowy